Financial software en ERP software, SAP, Oracle, enzovoorts, de financiële modules ervan, het is allemaal niet compleet zonder The Profit Formula®. En de alom gebruikte financial tools om renteberekeningen te maken, kunnen gemist worden als kouwe pap. Erger, die tools zijn gevaarlijk!
'Winst = Omzet minus Kosten'. Deze formule is ogenschijnlijk simpel maar bij gebruik hoogst verraderlijk. Al die kosten tellen is een ingewikkeld en duur proces, waarbij 3 kostenposten slechts arbitrair kunnen worden vastgesteld, te weten:
1. Afschrijvingen 2. Rentekosten 3. Belastinglast
Het adagium is: 'profit is an opinion'. Nog steeds geldt dit adagium, ook onder IFRS. Zolang winst onbekend is - niet zuiver gemeten wordt - is ook rendement onbekend, en effectiviteit is dan zoek.
Voor managers en directeuren, niet wetende wat de winst is, kan de winst niet hoog genoeg zijn. Bang als men is, geld tekort te komen. Wat maar al te waar is, in veel gevallen. Gesteld, men weet de echte winst en het echte rendement. Velen zullen dan genoegen kunnen nemen, eindelijk, met een redelijke winst. Nu durft men - terecht - maar een beetje van de optische winst uit te keren, zie de vigerende pay-out ratio's, voorvoelende dat het lang niet allemaal echte winst is.
Bedenk, meten kan meestal volgens uiteenlopende principes.
Er is een nieuwe formule die niet kijkt naar de kosten maar waarmee middels waardeverschillen supersnel en loepzuiver periodewinst kan worden gemeten. Door iedereen. Het is 'a piece of cake.'
Deze formule is universeel toepasbaar. Behalve concernwinst, ook per bedrijfsonderdeel, over elke willekeurige periode. En naast de enig echte interne bedrijfseconomische winst, ook de fiscale winst alsmede de te publiceren winst (IFRS).
De Britse Staatscommisie Sandilands beweerde wat Limperg aanvankelijk ook zei, namelijk een volgtijdig waardeverschil is geen winst. Limperg heeft op dit punt ten slotte zichzelf gecorrigeerd door te wijzen op de plicht alleen de NORMALE voorraad activa te vervangen. Limperg zag overigens lang niet alles, bijvoorbeeld niet de invloed op de winst van de financiële structuur. Van der Schroeff kwam tot het inzicht dat de financieringsverhouding medebepalend is en hij hield ook rekening met de ontwikkeling van het algemene prijsniveau. Van der Schroeff zag nog niet in dat de financieringsverhouding per actiefpost verschillend kan zijn. Sterker, hij meende te weten dat de vraag wat met wat gefinancierd is niet voor beantwoording vatbaar is ..... vanuit de theorie van de financiering. Inderdaad, niet vanuit die theorie. Het antwoord, een verzameling antwoorden op alle te stellen ijk-vragen, moet elders vandaan komen. Het stelsel-Van der Schroeff neemt maar aan dat de (toevallige) beginsituatie de norm is. En verheft vervolgens ook zomaar tot norm een ponds-pondsgewijze toerekening van eigen vermogen en vreemd vermogen aan elk afzonderlijk actief. Brezet over het stelsel-Van der Schroeff: "Vooral de combinatie in één stelsel van toekenning van invloed op de periodewinstbepaling aan twee verschillend geaarde factoren - het normale voorraadbegrip (met al zijn consequenties w.o. inhaalafschrijvingen) en de financieringsstructuur - lijkt ons voor de praktijk teveel van het goede (Brezet, TBA, 1983, p. 202)." Veelomvattend maar té ingewikkeld, aldus - samengevat - Brezet. The Profit Formula® omvat méér en het werken met The Profit Formula® is en blijft pap-gemakkelijk.
Op IFRS is - in de marge - kritiek geuit, onder anderen door Prof. Dr. M.N. Hoogendoorn. Echter, Hoogendoorn is bezig met achterhoedegevechten en erger, hij houdt zich ziende blind voor The Profit Formula®.
