Albertjan Peters over InHolland, zelf niet van smetten vrij
Hoger Onderwijs - 27-11-2010 14:11:59
Citaat uit een column van de hand van Albertjan Peters in TC/Tubantia van 27 november 2010: "InHolland, de tè ondernemende hogeschool. Wie een beetje thuis is in de wereld van het hoger beroepsonderwijs wist dat al jaren. Sommige rechtsvoorgangers van InHolland hadden al een imago van het opzoeken van de randen van de regelgeving. Het waren in de negentiger jaren ondernemende jongens. Dat paste precies bij de sfeer waarin de bankiers en ondernemers opereerden die zitting hadden in hun stichtingsbesturen en raden van toezicht. Benieuwd hoe de politieke fracties die voor die ondernemers zeggen te staan, ook nog de teloorgang van ooit solide onderwijsinstellingen zullen keren." Het voormalige IHBO De Maere in Enschede, waaraan ik als vakdocent Bedrijfseconomie vele jaren verbonden ben geweest, is met de toenmalige hts, de heao, de sociale academie, enzovoorts, opgegaan in meerdere fusies tot uiteindelijk Saxion Hogescholen. Dat ging niet zonder slag of stoot. Niet alleen docenten, ook directeuren liepen te hoop tegen wat er van bovenaf allemaal werd opgelegd. Die directeuren zijn in de loop der tijd vervangen door nieuwe directeuren, benoemd door het nieuwe College van Bestuur, alras Raad van Bestuur, met voorzitter Dr. Albertjan Peters. Nieuwe bezems vegen schoon. Veranderingen beloven verbeteringen. Al het nieuwe krijgt het voordeel van de twijfel. Maar bijna al die nieuwe directeuren werden binnen een paar jaar al weer vervangen. Het is allemaal zo kolossaal geworden dat het nauwelijks nog te managen is. Op papier ziet het er mooi uit, maar wie ziet wat er in werkelijkheid gebeurt? Anoniem schuifelen studenten en medewerkers in het tegenwoordige hoger onderwijs langs elkaar heen. Wie kent wie nog? Van docenten zijn tutors gemaakt, Melkertbanen in het studielandschap, door studenten én het management met de nek aangekeken. Er is een nieuw gebouw, volgens de heer Peters op een A1-locatie maar er zijn onvoldoende parkeerplaatsen en mij werd verplicht opgelegd voortaan maar op de fiets te komen. Ik moest mijn parkeersleutel van de oude parkeerplaats van De Maere inleveren. Toen het nieuwe gebouw geopend werd, was er slechts plaats voor externe relaties en mijn collega's en mij werd verzocht elders via beeldverbindingen de plechtigheden te volgen. Studenten studeren via individuele leerwegen en worden afgevinkt. Managers tellen de geslaagden. Voor elke geslaagde rinkelt de kassa. Er geldt instroom-doorstroom-uitstroom financiering. Peters stimuleerde kopcursussen, de student na één jaar het diploma, bingo. Er klopt van de financiële cijfers in het hoger onderwijs helemaal niets. Managers maken tellingen die hen uitkomen. Elke examencommissie en elke docent wordt wel eens verrast door een student die voor een opgave of een onderdeel ervan een verrassende oplossingsmethodiek laat zien. Bonuspunten verdient zo'n student. Verhip, zo kan het ook, wat knap, hulde, moet een beoordelaar zeggen. Arme studenten van het Instituut Bedrijfseconomie van Saxion Hogeschool Enschede. Want zij moeten doen wat is voorgeschreven. Niks nieuwe creatieve oplossingsmethodieken. Gedocumenteerd is dat de betreffende directeur, de heer Velt, niet verrast wil worden. De student heeft niks in te brengen. De docent evenmin. Het staat niet in Velt's eindtermen, niet in modulehandleidingen, niet in gebruikte boeken, en medewerkers kunnen een en ander bijgevolg niet beoordelen, aldus Velt. Als dat zo is, dan zijn die medewerkers geen knip voor hun neus waard. Docenten worden net zo gemangeld als studenten. Ik pas daarvoor. Ik weiger daarvoor verantwoordelijkheid te dragen. Ik wil studenten recht in de ogen kunnen blijven kijken. Ik voel mij als docent geschoffeerd door managers die van onderwijs geen kaas gegeten hebben. Het zijn geen inspirerende leiders gebleken. Ze zijn op die directiezetels neergezet door de hoogst verantwoordelijke man, de heer Dr. Albertjan Peters. Ik stuurde hem twee brieven. Taal noch teken ontving ik daarop en daar hoefde ik ook niet op te rekenen, aldus werd mij in de wandelgangen verteld. Peters benoemde de heer Weusthof in de vacature van directeur CTB nadat hij - zoals hij publiekelijk verklaarde - geen betere kandidaat had kunnen vinden. Kort daarna nam Peters ontslag. Peters, de man die alles op zijn kop had gezet, ging heen. Het nieuwe beleid, het nieuwe gebouw, nieuwe managers, niets en niemand kreeg de tijd zich te bewijzen. Zeemeeuw-management: krijsend komen overvliegen, de boel onderschijten en dan weer wegvliegen. InHolland is volgens columnist Albertjan Peters "de tè ondernemende hogeschool", maar hij zelf is wat betreft zijn optreden bij Saxion Hogescholen en de teloorgang van de ooit solide onderwijsinstelling IHBO De Maere bepaald niet van smetten vrij.